full screen background image

Nabiał, Sery zagrodowe

Szanowni Państwo.

Z żalem informujemy, iż Sklep i Galeria “Sudawia” zakończył swoją działalność.

Nabiał bez konserwantów, wypełniaczy, substancji pleśniobójczych i antybiotyków!

Przemysł nabiałowy szczególnie dobitnie pokazuje jak daleko posunąć się może człowiek w tworzeniu receptur substancji imitującej żywność tradycyjną. Na pierwszy ogień poszły jogurty, śmietany, kefiry, serki dla dzieci i wreszcie mleko. Jeśli uważnie zagłębimy się w lekturę etykiet to w składzie znajdziemy konserwanty (kwas sorbowy), zagęstniki (mączka chleba świętojańskiego E410, guma guar E412, guma arabska E414, soja czy skrobia modyfikowana), które obniżają koszt wytworzenia zastępując produkt naturalny. Dla uzyskania skrzepu (jogurt, kefir, twarożki) zwykle stosuje się emulgatory (stosowane także przy produkcji farb i klejów) jak pektynę E440, żelatynę wieprzową E441 . Uwięzienie krów w fermach mlecznych, gdzie przez całe swoje życie nie widzą nieba ani pastwiska, doprowadziło do wzrostu zachorowalności i wymusiło masowe wprowadzenie do paszy antybiotyków (np.siarczan neomycyny).  Aby ograniczyć koszty i przyspieszyć produkcję serów przemysłowych eliminuje się długotrwały i pracochłonny proces dojrzewania, powstają one wtedy z mieszaniny tłuszczy roślinnych (olej palmowy), wypełniaczy (soja modyfikowana), barwników i aromatów “identycznych z naturalnym”.

Sery Zagrodowe czyli powrót do korzeni

Wnętrze serowni z II polowy XIX w.

Wnętrze serowni z II polowy XIX w.

Termin “sery zagrodowe”,  rozpropagowany przez niestrudzonego Giena “Brzuchomówcę” Mientkiewicza, poszukiwacza polskich serów chłopskich, świetnie oddaje magię i smaczki odradzającego się po latach polskiego serowarstwa. Przez kilka lat poszukiwań Geno skatalogował ponad 300 producentów serów zagrodowych. Jest tylko jedna metoda wsparcia tej odradzającej się tradycji kulinarnej – jest nią nasz konsumentów widelec. Sudawia kibicująca miłośnikom serowarstwa dołoży wszelkich starań, aby chociaż część z tej przebogatej oferty znalazła się na naszych stołach. Polska tradycja serowarska sięga wielu wieków, z tym że polskie sery produk0wane były z naturalnego, skisłego mleka poddawanemu podgrzaniu. Zanim na dzisiejszych ziemiach Polski pojawili się Słowianie, serowarstwem trudnili się już Jaćwingowie na terenie pradawnej Jaćwierzy (Sudawii). W XIV w. na terenie Karpatów, wraz z osadnictwem wołoskim pojawiły się sery podpuszczkowe. Kolejne metody produkcji serów sprowadzili na tereny polskie osadnicy z zachodu, przede wszystkim z Holandii i Szwajcarii. Nie zamierzamy ograniczać się li tylko do serów polskich! Grzechem byłoby bowiem nie skorzystanie z przebogatej tradycji  z za zachodniej i południowej granicy.

Sery białe deserowe litewskie – te oferowane w Sudawii pochodzą z Sejneńszczyzny. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu sery te wytwarzały na własne potrzeby gospodynie na terenie Litwy i Sejneńszczyzny. Wzmianki o ich wytwarzaniu sięgają jeszcze XVI w. , zaś tradycja ich wytwarzania na Sejneńszczyźnie liczy już ponad 100 lat. W dawnej Polsce praktycznie w każdym większym majątku znajdował się sernik, w którym jak pisał ks. Kluk  “świeżo robione sery suszą”. Adam Mickiewicz opisał taki stojącego na jednym słupie sernik w Panu Tadeuszu. Dawniej każda gospodyni miała swój sposób doprawiania serów – w ofercie Sudawii znajduję się sery deserowe słodkie (z rodzynkami, papryką, żurawiną czy makiem) oraz słone  (naturalny, z bazylią, z tymiankiem, z czosnkiem oraz z kminkiem).  Od 2005 roku znajdują się na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa. Nasze Sery Litewskie są prawdopodobnie ostatnimi wytwarzanymi w Rzeczpospolitej, a my przyczyniliśmy się do tego namawiając Panią Danutę, by wznowiła ich produkcję dla nas po wielu latach przerwy.

Sery wiżajniańskie typu szwajcarskiego – w ofercie zarówno “Wiżajny” młode jak i dojrzałe, naturalne jak i w kilkunastu odmianach, doprawionych świeżymi, hodowanymi na miejscu Podlasiu ziołami jak m.in. mięta, czarnuszka, czosnek, bazylia, macierzanka, pietruszka, pokrzywa, lubczyk, kminek po wyborną kompozycję z orzechem włoskim.  W ofercie Sudawii znajdują się także Wiżajny wędzone (naturalne, z czosnkiem oraz kminkiem). Sery te świetnie rozpuszczają się wzbogacając smak okraszonych nimi potraw. Tradycja tych serów na Suwalszczyźnie to, jak głosi jedna z legend, relikt obecności regiment najemnych Szwajcarów, który u boku Szwedów uczestniczył w Potopie Szwedzkim. Opanowanie sztuki szybkiego wyrobu serów podpuszczkowych dojrzewających umożliwiała uzupełnianie w warunkach polowych zapasów żywności na długie wojenne wyprawy. W październiku 1656 roku na polach pomiędzy Filipowem a Mieruniszkami odbyła się bitwa pomiędzy wojskami szwedzko -brandenburskimi a wojskami polskimi. Niewykluczone, że to właśnie w tamtych czasach receptura znanych ze swej smakowitości “Wiżajnów” została przejęta przez miejscową ludność.  Sery te zgodne z definicją tym lepiej smakują im gorzej wyglądają.  W początkowej fazie kremowo białe o delikatnym aromacie, w wyniku dojrzewania stają się pełne wyrazistego smaku godnego nawet najbardziej wyrafinowanego konesera rozmiłowanego w omszałych “holendrach”. Od 2007 roku znajdują się na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa.

Sery wołoskie kozie i krowie. Nazwa pochodzi od koczowniczych plemion górskich pasterzy, którzy w XV wieku dotarli do Mszany w Beskidzie Niskim z dalekich Karpat. Wołosi trudniący się pasterstwem, wyrabianiem serów i wyprawianiem skór zakładali własne osady na tzw. prawie wołoskim na terenach niezamieszkałych z uwagi na trudne warunki bytowe. Wołosi nie płacili czynszu za teren jego właścicielowi  w gotówce, a w naturze. Opłaty regulowano w dniu św. Piotra i Pawła m.in. serem wołoskim. Ser wołoski ma kształt walca i występuje w postaci białej oraz uwędzonej. Ser ma zbitą konsystencję – jest elastyczny i jedwabisty. Ma delikatny lekko słony smak i przyjemny zapach. Od 2005 roku znajdują się na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa. Oferowane w Sudawii sery wołoski, bundz i bryndza, a także kozie i krowie mleko, śmietana, maślanka i serwatka pochodzą z Gospodarstwa Ekologicznego znajdującego się na Przełęczy Dukielskiej.

Bryndza kozia Podobnie jak w przypadku serów wołoskich związana jest z obecnością Wołochów na terenie dzisiejszej przełęczy Dukielskiej w Beskidzie niskim i znana jest od blisko pół tysiąca lat. Metoda produkcji bryndzy nie uległa zmianie od pięciu wieków. Bryndze wytwarza się z bundzu koziego, który pochodzi z mleka wytrzymałych i doskonale przystosowanych do surowych warunków klimatycznych kóz rasy karpackiej lub krów rasy czerwonej.  Od 2005 roku znajdują się na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa.

Bundz krowi i kozi. Bundz (bunc) jest to świeżo ścięty ser podpuszczkowy, z którego w dalszym procesie wytwarza się sery wołoskie lub bryndzę. Charakteryzuje się niezwykle delikatnym smakiem. Występuje w postaci białej naturalnej, smakowej doprawionej czosnkiem i cząbrem oraz wędzonej. Najbardziej znany jest podhalański bundz owczy. Od zawsze jedną z największych atrakcji w trakcie odwiedzin w szałasach pasterskich była możliwość kupienia świeżego bundzu i rzentycy (serwatki). Od 2005 roku znajdują się na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa.

Witoldzińskie sery twarogowe kozie wyrabiane są ze świeżo udojonego, jeszcze ciepłego mleka koziego, poddawanego tradycyjnemu kwaszeniu. Występuje w postaci naturalnej i ze szczypiorkiem, swoim smakiem nie ma sobie równych wśród innych kozich serów świeżych. Od 2006 roku znajdują się na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa. W Sudawii będą ponownie dostępne po wykotach, tj. prawdopodobnie na początku maja.

Ser smażony wielkopolski powstaje z przerobu białego sera, który uległ zgliwieniu. Jest to ser charakterystyczny dla ziem Wielkopolski znajdujących się w dawnym zaborze pruskim, o czym świadczy praca wydana w Poznaniu pod koniec XIX wieku, pt. „Gospodyni doskonała, czyli przepisy utrzymywania porządku w domu i zaopatrzenia…” z 1899 roku, w której odnajdujemy przepis na ser smażony. Swoiste potwierdzenie na ciągłość wielkopolskiej tradycji odnajdujemy w „Kucharzu wielkopolskim” Marii Śleżańskiej z 1904 roku. „Kucharz wielkopolski” wydany został w Poznaniu drukiem i nakładem Jarosława Leitgebera. Rozdział „Prędki sposób robienia sera” zawiera istotne wiadomości dotyczące receptury wyrobu sera smażonego. Twaróg „… utrzeć na tarce nad miską, wsypać lekko do garnka, przykryć i wstawić w ciemne miejsce. Po kilku dniach, gdy ser ulegnie fermentacyi zupełnej, dodać potrzebną ilość soli, topionego masła, wymieszać doskonale i ogrzewać na wolnym ogniu, żeby się dobrze wysmażył, mieszając ciągle od spodu, ażeby się nie przysadził. Następnie wylać w naczynie głębokie, a po ostudzeniu okrajać w koło nożem i wyłożyć na talerz. Można też, przy wykładaniu go z garnka, wsypać parę ziarnek karolku (czyli kminku) i dobrze wymieszać”.   Ser smażony wytwarzany zgodnie z przekazywaną z pokolenia na pokolenie recepturą ma nieustająco dobrą opinię w całej Polsce, a także poza jej granicami. Oferowany jest w postaci naturalnej oraz z kminkiem. Od 2005 roku znajduje się na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa.

Gdzie kupić sery zagrodowe i nabiał ekologiczny?

Twarogi i masło oraz maślanka i serwatka Mariana Nowaka to wyroby zachwycające swoją naturalnością. Przywodzą na myśl najwcześniejsze doznania smakowe z dzieciństwa. Magia twarogów Nowaka bierze się zarówno z charakteru zamkniętego gospodarstwa ekologicznego, jak i rzadkiej dziś, mało wydajnej produkcji, gdzie twaróg szykowany jest w małych, a co za tym idzie krótko wygrzewanych partiach. Niezwykły skład paszy i sposób jej przechowywania sprawia, że zarówno twarogi, jak i masło Pana Mariana nie mają sobie równych, zwłaszcza w środku zimy, kiedy mamy wrażenie jakbyśmy cały czas czuli świeży zapach pomorskich łąk na podniebieniu. Obecnie w gospodarstwie Państwa Nowaków ruszyła serowarnia, w której dojrzewają kolejne polskie Goudy zagrodowe – czekamy z utęsknieniem! Obecnie w ofercie Sudawii twaróg bio chudy, półtłusty i tłusty oraz masło bio a takze serwatka i maślanka.

Bauernkäse czyli sery gospodarskie Holendra Woltersa. W naszej ofercie znajduje się unikalna oferta serów zagrodowych wytwarzanych w gospodarstwie Holendra Pietera Woltersa, osiadłego na terenie dzisiejszej Branderburgii. Ten znakomity serowar z tradycji rodzinnej wyniósł umiejętność robienia serów Gouda, najbardziej znanego na świecie sera holenderskiego (ponad 2/3 holenderskiej produkcji serów). Kilkanaście lat temu wyemigrował z Holandii by na terenach byłej NRD, nieopodal Szczecina utworzyć typowe dla swojej ojczyzny gospodarstwo wraz  z nowoczesną serowarnią. Gospodarstwo Woltersa ma charakter zamknięty – obejmuje cały proces produkcji od uprawy traw do udoju mleka i wyrobu serów. W Sudawii dostępne są twarde Goudy 2-letnie o słodko-orzechowym smaku, kremowe 6 miesięczne oraz goudy kilkutygodniowe (naturalne i ziołowe jak np.  z kozieradką, kminkiem, czosnkiem i bazylią), Gouda z czerwonym winem, a także twarde sery kozie.

Sery owcze i dżersejowe na Ranczu Frontiera

Sery owcze i dżersejowe na Ranczu Frontiera

Ranczo Frontiera na Mazurach to niezwykłe, wielokrotnie opisywane i nagradzane gospodarstwo ekologiczne stworzone przez Sylwię Szlandrowicz i Rusłana Kozynko. Jak mówi Rusłan, wszystko zaczęło się od romantycznej rozmowy przy świecach i chęci posiadania stadniny i kilku kózek na dokładkę. Dziś Frontiera to profesjonalna hodowla blisko dwustu owiec rasy wschodnio-fryzyjskiej i krów rasy Jersey. Ekologiczne sery owcze i krowie wytwarzane są  tu ze świeżego mleka. W Sudawii oferujemy owcze i dżersejowe sery podpuszczkowe dojrzewające oraz sery z przerostem pleśni niebieskiej penicillium roqueforti. Powstają z mleka surowego, z zastosowaniem tradycyjnych receptur i przy całkowitej rezygnacji z chemii. Sery z Frontiery uzyskały certyfikat ekologiczny. Dojrzewają w niewielkiej serowni pieczołowicie doglądane nawet przez wiele miesięcy. W zależności od gatunku sera, procesy dojrzewania i pielęgnacji przebiegają różnie i określają jego swoisty, niepowtarzalny smak. Ser owczy młody dojrzewa tylko kilka dni. Charakteryzuje się łagodnym, śmietankowym smakiem z nutą orzechową i białym sprężystym miąższem. Świetny zarówno do kanapek, jak i do sałatek oraz na talerz serów, czy jako przekąska. Lubiany przez dzieci. Ser owczy dojrzewający półtwardy lub półmiękki w zależności od stopnia dojrzałości, z regularnie rozmieszczonymi oczkami. Dojrzewa dwa, trzy miesiące i wytwarza naturalną skórkę. W smaku lekko pikantny, z wyraźną nutą orzechową. Doskonały do spożywania jako przekąska, z winem lub owocami oraz jako dodatek do pizzy lub sosów. Owczy blue to ser z przerostem pleśni niebieskiej przypominający w smaku francuski roquefort, również wytwarzany z mleka owczego. Pieczarkowy, pikantny a nawet ostry, najlepiej smakuje z winem dobranym odpowiednio do stopnia dojrzałości lub ze słodkimi owocami. Wyszukany dodatek do pizzy, sosów czy szpinaku. Ser młody dżersejowy dojrzewający tylko kilka dni, delikatny w smaku ser podpuszczkowy. Miąższ sprężysty, w kolorze kości słoniowej, z nutą migdałową i śmietanową. Regularnie rozmieszczone, średniej wielkości, oczka. Ser dżersejowy dojrzały leżakuje doglądany pieczołowicie przez kilka lub kilkanaście tygodni. Wytwarza naturalną skórkę. Ma intensywnie żółty, naturalny kolor miąższu oraz regularnie rozmieszczone , okrągłe oczka. Smak orzechowy, aksamitny, u serów dojrzalszych bardziej pikantny. Doskonale smakuje z winem lub na pizzy. Ser dżersejowy blue -aksamitny, pieczarkowy smakołyk swoją barwę i smak zawdzięcza wyjątkowym właściwościom mleka krów rasy jersey. Dojrzewa kilka miesięcy w specjalnych warunkach. Podobnie jak angielski stilton, posiada naturalną skórkę, ale smakiem bardziej przypomina włoską gorgonzolę. Łagodniejszy w smaku niż jego owczy odpowiednik. W okresie pastwiskowym miąższ jest naturalnie intensywnie żółty. Niebawem w ofercie Ser owczy typu pecorino zwany pieszczotliwie przez mieszkańców Frontiery Peccorino Masuriano. Jest to twardy ser, dojrzewający od kilku do kilkunastu miesięcy, którego pikantny smak pozostawia niezapomniane wrażenie. Receptura i smak zbliżone są do włoskiego pecorino. Wykwintny towarzysz wina. Dodany nawet w niewielkiej ilości do potraw nadaje im niepowtarzalny aromat.  Ser dżersejowy typu parmezan dojrzewający wiele miesięcy, to twardy, pikantny, aromatyczny ser, o intensywnie żółtym kolorze. Podobnie jak wytwarzany przez nas ser typu pecorino, nadaje się doskonale do spożywania z winem lub jako dodatek do potraw w postaci tartej. Intensywny , niemal pomarańczowy kolor i wyjątkowy smak zawdzięcza walorom mleka krów  jersey. Więcej o Ranczu Frontiera oraz jego dwu- i czteronożnych mieszkańcach w artykule Mądrzy do Sera w Wysokich Obcasach.

Kreuzery w pełnej gamie smaków

Kreuzery z “Farmy Pod Świerkami” to łagodne sery żółte. Inspiracją do Kreuzerów były, jak mówią prowadzący ekologiczne gospodarstwo „Farma pod Świerkami“ Państwo Beata i Leszek Futymowie, Gouda, Tylżycki i własne innowacje. Jedną z tych innowacji jest warzenie serów dla wegetarian, gdzie stosuje się podpuszczkę mikrobiologiczna  – wyciąg z grzybów Mucor miehei. Nazwa Kreuzer pochodzi od przedwojennej nazwy Krzyża Wielkopolskiego, gminnego miasteczka Kreuz i ma stanowić skromny hołd dla niemieckich serowarów, którzy w maleńkiej wiejskiej serowarni zamieniali rzekę mleka w aromatyczny ser. Wojna zmiotła rezultaty ich 100-letniej pracy, pozostało jedynie archiwalne zdjęcie serowarni. Dzięki wysiłkowi Państwa Futymów pojawiła się szansa, by tę tradycję serowarstwa w Krzyżu Wielkopolskim przywrócić. Mleko do produkcji Kreuzerów dostarcza dzielne stadko 12-tu łaciatych krów rasy nizinna czarno-biała, dwie urocze płowe Jerseyki, którym dzielnie kibicuje gromadka młodych jałóweczek. Kreuzery powstają z pełnego, surowego mleka, tradycyjnymi metodami i są formowane ręcznie. Sery dojrzewając przez miesiąc na topolowych półkach, obmywane są jedynie solanką. Dojrzały Kreuzer waży ok. 1 kg. Przy dostatku mleka powstają również Kreuzery z niewielkim dodatkiem ziół – głównie z czosnkiem niedźwiedzim. Część Kreuzerów jest podwędzana w olchowym dymie. Kreuzery zdobyły główne nagrody na liczących się konkursach – Perłę 2009 w Konkursie Kulinarnego Dziedzictwa oraz Smak Roku 2009 na Festiwalu Smaku w Grucznie. Do Sudawii dojrzewające obecnie Kreuzery dotrą na początku kwietnia 2011.

Sery kozie Łomnickie powstają w zagrodzie Kozia Łąka w Karkonoszach. Te ekologiczne sery wytwarzane małżeństwo Bożenę i Daniela Sokołowskich powstają z mleka koziego, zgodnie z nazwą gospodarstwa. W ofercie Sudawii występuje 5 rodzajów serów Łomnickich.  Ser Łomnicki Dojrzewający w kręgach. Jest to ser podpuszczkowy o kremowo-aksamitnej konsystencji i smaku, którym towarzyszy subtelny posmak sera koziego.  Dostępny jest zarówno ser naturalny, jak i wariant obłędnie kozieradkowy, lub cudownie czarnuszkowy. Doskonała Marcela to wykwintny ser typu Mozzarella, niezastąpiony dodatek do surówek, zapiekanek i potraw na goraco. Charakteryzuje się łatwa topliwością oraz rozciągliwością. Biały, delikatny, mleczny , wilgotny , słony . Z kolei Fetysz Łomnicki to ser kozi typu Feta w słoiczku zalewie olejowo-ziołowej z czubrycą. Zaskakującą pozycją jest Łomnicka Chałwa Serowa (odpowiednik Norweskiego sera koziego Brunost/Geitos) ma ciekawy kwasno-słodko orzechowy smak, a powstaje ze skarmelizowanej serwatki. Niezwykle delikatna, wręcz aksamitna w swej łagodności Rita Łomnicka, to  ser serwatkowy (zwarowy) typu Ricotta. Jest biały, lekko słony o miękkiej, łatwej do rozsmarowania konsystencji, często z dodatkiem ziół. Można go przyrządzać na słodko lub słono. Stanowi świetną bazę do serników i wszelkiego rodzaju zapiekanek.

100% sery owcze ze Słopnic

Sery owcze z okolic Limanowej na Małopolsce. Wyroby te zdobyły

Uliczny sprzedawca gorącej Plăcinty z serem Urdă. Bukareszt 1880

uznanie na wielu konkursach, uzyskując prestiżowe tytuły w konkursach Agro Polska czy Małopolski Smak. Jest to gospodarstwo całoroczne, stąd wyroby serowarskie, nawet poza sezonem nie zawierają domieszek mleka krowiego. W ofercie znajduje się ser owczy biały, powstający z lekko skwaśniałego mleka, z którego po dodaniu podpuszczki uzyskuje się ser, który po uformowaniu moczony jest w solance. Występuje w postaci różnej wielkości gomułek oraz makaronów. Z gotowego sera białego wytwarzany jest ser owczy wędzony, który również występuje w gomułkach i makaronach. Kolejnym legendarnym serem jest owczy bundz (bunc), powstający ze słodkiego mleka do którego dodana została podpuszczka. Początkowo jest to ser doskonale delikatny i słodkawy, z upływem kilku dni zaczyna kwaśnieć i fermentować. Sfermentowany bundz jest wykorzystywany do produkcji bryndzy owczej.

Produkcja Urdy w Karpatach

Bryndza owcza powstaje po zmieleniu sfermentowanego bundzu,  który na końcu procesu rozciera się z solą.  W gospodarstwie wytwarzana jest także żętyca, czyli serwatka powstająca przy produkcji serów owczych.

Ser Urdă ze Słowacji. Urdă jest serem pochodzenia rumuńskiego. Ten biały, świeży ser o kruchej teksturze wytwarzany jest na pograniczu Rumunii i Słowacji. Jest to ser typu zwarowego – proces jego powstawania jest podobny tworzenia sera Ricotta. W niektórych regionach (np. na Słowacji), smak i wygląd jest podobny do Ricotty, jednak w Transylwanii, skąd Urdă ponoć się wywodzi, jej tekstura i smak bardzo się różnią. Urdă jest świetnym serem przekąskowym o delikatnym smaku. Może też być dodawany do innych potraw np. naleśników, kanapek a nawet zapiekanek. W Rumunii jest obowiązkowym wsadem do naleśników Clătită albo opiekanych ciastek z nadzieniem serowym Plăcintă.

“Stolper Jungchen”. Przedwojenna pocztówka reklamowa

Słupski chłopczyk. Produkcję sera pleśniowego typu camembert „Słupski Chłopczyk” rozpoczęto w 1925 roku w słupskiej mleczarni. Przynosił on miastu nie tylko zyski, ale i sławę. Już sama nazwa „Stolper Jungchen”, czyli „Słupski Chłopczyk”, była wystarczająco dobrym chwytem promocyjnym dla miasta. Był najsłynniejszym produktem ówczesnej mleczarni – stanowił 75% ogólnej produkcji słupskich serów. Jednak nie był on jedynym gatunkiem z rodziny produkowanych tu camembertów. Wytwarzano też „Camembert”, „Rahmkase”, „Romadur” i sery twarogowe. Logo „Słupskiego Chłopczyka” nie zmieniło się od początku jego produkcji. Na niebiesko-granatowej etykiecie pokazany jest wizerunek wędrującego chłopca odzianego w czerwony surdut i czerwony beret. W prawej ręce niesie długi kostur, a w lewej duży krążek sera, na którym widać taki sam obrazek. W tle widoczne są nieco rozmyte kontury słupskich zabytków. Opuszczający mury grodu nad Słupią chłopiec jednoznacznie kojarzy się z wędrowcem, który niesie w świat produkt ze Słupska i symbolizuje eksport tego znakomitego sera. Ser pleśniowy camembert „Słupski Chłopczyk” osiągnął tak wysoką popularność, że już w latach dwudziestych XX wieku układano o „Słupskim Chłopczyku” wierszyki, wydawano pocztówki miasta, na których głównym elementem był właśnie ser. Był też sztandarowym produktem na wystawie EXPO w 1927 roku w Paryżu, gdzie został nagrodzony Złotym Medalem i Krzyżem Zasługi. Później również zdobywał wiele nagród i wyróżnień dzięki swoim niepowtarzalnym walorom smakowym. Po wojnie produkcję sera przeniesiono do Bawarii w Niemczech, gdzie był wytwarzany przez spadkobierców dawnego współwłaściciela słupskiej mleczarni. Dzięki staraniom słupskiego magistratu po ponad sześćdziesięciu latach, słynny ser pleśniowy camembert „Słupski Chłopczyk” powrócił na tereny Polski i jest znów produkowany w Słupsku.

Małe Mleczarnie

Ser Podlaski z Filipowa. Sposób i technologia produkcji sera są obecnie takie same jak 37 lat temu. Walory wytwarzanego dziś produktu nie różnią się niczym od walorów sera podlaskiego produkowanego w latach 60-tych i są porównywalne z wymaganiami Normy Zakładowej używanej w 1968 roku (ZN-67/CZSMlecz.-Bł-A/13). Ser podlaski cieszy się dużym zainteresowaniem wśród konsumentów, ponieważ charakteryzuje się wyjątkowym bukietem smakowym, który w niczym nie odbiega od smaku sera produkowanego w latach 70. Technologię produkcji sera można porównać z technologią zawartą w Instrukcji technologicznej wydanej w momencie uruchomienia zakładu w 1968 roku. Dzięki rygorystycznemu stosowaniu tradycyjnych norm produkcyjnych, ser podlaski nie zawiera wielu środków chemicznych (barwniki, sztuczne aromaty), tłuszczów niepochodzących z mleka (masowo stosowany olej palmowy) i wypełniaczy (skrobia i soja modyfikowane), które stosowane są obecnie w celu polepszenia wydajności i obniżenia kosztów produkcji większości współczesnych sero-podobnych. Od 2006 roku znajduje się na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa.

Ser Gouda z Filipowa. Produkcję sera gouda rozpoczęto w chwili uruchomienia zakładu produkcyjnego w Filipowie w 1968 roku. Ten produkowany wg Polskiej Normy z 1968 roku (PN-68/A-86230) ser, podobnie jak ser Podlaski z Filipowa, praktycznie nie zmienił swojego smaku od ponad 40 lat.  Od 2006 roku znajduje się na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa.

Masło tradycyjne z Filipowa -produkuje się je bez dodatków niepochodzących z mleka, takich jak oleje roślinne lub tłuszcz zwierzęcy. Masło ma lekko kremową barwę i konsystencję. Jego smak jest czysty, kwaskowaty, mleczny i odznacza się lekkim posmakiem pasteryzacji. W sezonie pastwiskowym uzyskuje absolutnie niezwykły smak masła z dzieciństwa. Surowcem wykorzystywanym do produkcji masła tradycyjnego jest śmietana z mleka krowiego, pochodzącego tylko i wyłącznie z gminy Filipów i Przerośl. Od 2005 roku znajduje się na Liście Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa.

Łemkowyna - jogurt, kefir i smietana z Beskidów

Łemkowyna – kefir, jogurt i śmietana z Beskidów

Łemkowyna – doskonałe nabiały z Beskidu Niskiego. W ofercie jednorodne śmietany, jogurty, kefiry i twaróg półtłusty. Ten niezwykły nabiał ma już blisko 20 letnią historię – tyle lat liczy bowiem zakład ZPM Dominik, w którym powstaje. W procesie produkcyjnym nie stosuje się wypełniaczy jak guma guar, mączka chleba świętojańskiego czy skrobi modyfikowanej. Nie stosuje się też substancji ułatwiających powstawanie skrzepu (pectyna czy żelatyna świńska) – nie ma takiej potrzeby, gdyż mleko jest odpowiedniej jakości. Mleko – podstawa produkcji zakładu skupowane jest m.in na terenach dawnej Łemkowszczyzny, w górskich rejonach Beskidu Sądeckiego i Doliny Dunajca, od rolników prowadzących niewielkie gospodarstwa rolne, posiadające co najwyżej po kilka krów, najczęściej czerwonej rasy polskiej. Około 25% mleka pochodzi z hodowli posiadających certyfikaty ekologiczne. W gospodarstwach tych zwierzęta otaczane są szczególną troską, często traktowane są wręcz jak członkowie rodzin. Tradycyjnie karmione dają rzeczywiście dobre i zdrowe mleko, z którego można wyprodukować doskonałe wyroby mleczarskie. Karma dla nich pochodzi przecież z czystych ekologicznie terenów gdzie działalność gospodarcza człowieka nie dokonała jeszcze spustoszenia w ekosystemach przyrodniczych. Łąki na których pasą się zwierzęta porastają pierwotną, naturalną, różnorodną i nie zmienioną przez człowieka roślinnością. W jej skład wchodzą nie tylko różne gatunki traw, koniczyna, ale co bardzo istotne różnorakie zioła. Ma to zapewne duży wpływ na specyficzny, niepowtarzalny smak mleka, a w konsekwencji wyrobów z niego otrzymanych. Jest to produkt naturalny, a więc “żywy” i wymagający odpowiedniego przechowywania. Nie należy przerywać tzw. łańcucha chłodniczego – powinien jak najszybciej po kupieniu trafić w chłodne miejsce. Jego wrażliwość jest dowodem na to że produkt nie zawiera żadnych konserwantów. Jakość produktu wyróżniło jury konkursu Agro Polska przyznając prawo używania tego tytułu. W ofercie Sudawii śmietana 18% i 22%, słodka śmietanka kremowa 30%, kefir, jogurt oraz twaróg półtłusty. Nie bez przyczyny nabiał ten znalazł się w Sudawii pokonując co tydzień blisko 400 km! Po prostu nie znaleźliśmy lepszego!

Więcej o naszej ofercie:

Antykwariat Mazurski

Alkohole, wina, miód, cydr, piwa, okowity

Octy, oleje, oliwy, musztardy, sosy

Pieczywo, ciasta i słodycze

Warzywa i owoce ekologiczne, przetwory

Mięso ekologiczne, smalce, wędliny tradycyjne

Zioła, przyprawy i suszki

Ryby i przetwory rybne

Miody, dżemy, konfitury i powidła

Kawy, kakao, herbaty i herbatki

Przetwory zbożowe, jaja, cukier, sól

Wyroby garmażeryjne, dania gotowe

Wody mineralne, soki, syropy, napoje

Rękodzieło ludowe i artystyczne

Kosmetyki

Kosze i prezenty świąteczne

Strona główna

Koncerty w Sudawii, Galeria zdjęć i wydarzeń

 

Futyma Beata – Huta Szklana 77